نویسنده این مطلب جناب آقای " مسعود فاطمی " هستند.

به جرم عاشقی میشه قلب ها رو به زندان انداخت.و تنها جرم قلب،عاشق شدن آن است.ولی یاد تو نمیذاره که مرا به زندان ببرن و گویا یکی به من میگه برگرد.کسی برای ملاقات من نمیاد و خودم در این زندان تنها هستم.در این زندانی که من هستم،درب و حفاظ آهنی وجود ندارد و با زندان های معمولی فرق دارد. تو اینجا پیش من هستی حتی در صورتی که اینجا حضور نداشته باشی.امکان نداره که خاطراتی که با تو دارم را فراموش کنم.میدونم که آخر ماجرا،با حکم و دستور تو از زندان آزاد می شوم.به دادم برس و کمکم کن،وقتی که دعاهام به خاطر گناهان و خطاهای خودم برآورده نمیشه و زندانی میشن.میشه بغض خود را به آخر برسونم و مانند باران بهاری گریه کنم.میشه با تو آزاد بشم و از زندان بیرون برم.خدا هم توی این زندان یه روز دستهای تو رو میگیره. اینجایی!!حتی اگه حضور نداشته باشی،مگه میشه خاطرات با تو بودن رو فراموش کنم.

متن شعر آهنگ:

به جــرم عاشقــی میشــه     ,    دلـــو محکــوم به زندون کرد,

ولــی یـــــــادت نمـــی زاره    ,     یکـــی انگــار میگــه برگــرد,

مــلاقــاتی خـــودم بــــودم    ,      تواین زندون بجز من نیست,

تو این زندون که من هستم     ,   دری از جنــس آهن نیست,

مـی دونـــم آخـــرش روزی  ,       به حکـــم تو رهـــا میشـم,

بـــه داد مـــن برس وقتــی     ,    که محبوس الدعا می شم,

میشه هق هق شد وبارید   ,      می شــه آزاد شــد بــا تو,

خــدا هـــم توی این زندون   ,       یه روز می گیــره دستـاتو,

یادداشت:

با توجه به اینکه این آهنگ حامد زمانی تیتراژ برنامه “نسیم اجابت” از شبکه قرآن بوده است،و در این برنامه هم گفتگوهایی با جانبازان ۸سال دفاع مقدس صورت گرفته است،می شود گفت که شان سرودن این آهنگ در مورد شهدا و جانبازان دفاع ۸ساله بوده باشد. به نحوی که در جای جای شعر آهنگ از فردی یا افرادی کمک خواسته شده و خواننده(به نمایندگی از مردم)،در این  دنیای شبیه زندان،برای رسیدن به مرادش از این افراد پاک کمک خواسته،و هرگز خاطرات خود با این عزیزان را فراموش نمی کند.دنیا در این شعر تشبیه به زندان شده،و در ضمن در این قسمت شعر”خدا هم توی این زندان یه روز دستهای تو رو میگیره” جانبازان عزیز مورد خطاب قرار گرفته،و آنان را به آزادی آینده و رسیدن به عشق و پیوستن به دیگر شهدا و صالحان فرا می خواند.برای جانباز و کسی که از قافله پاکان رفته،جا مانده زندگی چندروزه در این دنیای فانی مانند زندان است چرا که اکثر عزیزان و خوبان زمان خود را از دست داده است و گویا تنها در این زمانه رها شده است.