متن شعر :

ما که بودیم؟ما نه این من و تو

شهربندان,شهر خاموشی

مانده بر قامت تکیده ما

زخم,زندان خود فراموشی

باید از ما کسی سلا می زد

عزم از پا نشسته ی مارا

دست تیغی مگر که وا می کرد

عقده ی بغض خسته ی مارا

ناگهان آمد ان بهاری که

ما به فتوای او سپیداریم

سیدی از سلاله ی خورشید

که به خال لبش گرفتاریم

ما,ما رسولان راز خورشیدیم

غبطه ی مرگ سرخ در سر ماست

تا ابد بر سرنوشت دشمن

واژه ی مرگ نام دیگر ماست

رود جوشیده از غدیر قیام

جلوه ی کل یوم عاشورا

من و تو ،ماشدیم و پیوستیم

به مسیرش به مقصد دریا

ما غریو بلند تکبریم

واژه,واژه بشیر امیدیم

در کف همت شهر اشوبم

دشنه ی نا شکیب خورشیدیم

ما،ما رسولان راز خورشیدیم

غبطه ی مرگ سرخ در سر ماست

تا ابد بر ،سرنوشت دشمن

واژه مرگ نام دیگر ماست!